نکته

شبی در بیابان مکه پای رفتنم نماند. سر بنهادم و شتربان را گفتم :دست از من بدار. گفت:ای برادر حرم در پیش است و حرامی از پس اگر رفتی بردی و اگر خفتی مردی .

 خوش است زیر مغیلان به راه بادیه خفت

                                    شب رحیل ولی ترک جان بباید گفت

                                                                             "سعدی"

------------------------------------------------------------------------------------------

  تنها مانع موجود در راه رسيدن به خوشبختي                                         

      اعتقاد شما به وجود مانع است                                                   

                                               

|+| نوشته شده توسط رضا در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت 16:27 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS